(“आमा”) वास्तविक जीवन कथा:राज वाम्बुले

(“आमा”) वास्तविक जीवन कथा:राज वाम्बुले

(#आमा”)लाई समर्पित भावनात्मक अभ्यासका केहि अंशहरू:

यो शब्दको दुई अक्षरनै
मानिसको भावना,संकीर्ण सोच,शत्रुता लगायत हरेक क्षेत्र ठाउँ र अवस्था अनुसार आफुलाई सहजता अपनाउन आमाले दिनु भएको आदर्श र ममता सम्झेर हामि सबै परिस्थिति संग आमाको संघर्ष र आमाको हामि प्रतिको बलिदान संग तुलना आफ्नो वर्तमान परिस्थितिमा जतिपनि हामिले उपलब्धिहरू ग्रहण गरेका छौँ त्यो आमालाई समर्पण गर्दछौँ!

म आज मेरो आफ्नो वास्तविक कथा सुनाउछु:
बचपन जनासम्म म आमाको दुध पिएर बाच्थे त्यो अवस्था मलाई थाहा छैन।तर जब मेरी आमाले भन्नुहुन्छ म सानोमा साह्रै चक्चके र थिएँ रे। जब म आफ्नो जीन्दगीको हरेक पलहरूको आफै सम्झना गर्नसक्ने मनोस्थितिमा
आइपुगेँ,

त्यहाँ यताका अवस्थाहरु यस्ता रहे:
लगभग ७,८ वर्षको उमेरबाट म आफुलाई सम्झन्छु, हरेक ठाँऊमा केहि गर्ने कोसिस गर्थेँ केहि समस्या पर्योकी आमाकै साहारा लिन्थे।
कुनै बेला गलत कामहरु झुक्किएर भै हाले भनेपनि आमाकै काखमा जान्थेँ गलत काम गरेको बेलामा बाबाको साथ कहिल्यै मागिएन किनकि बाबा गलत कामको सजाय दिनुहुन्थ्यो।
त्यो बाबाको महानता पनि हो। गलत काम गरेको बेला आमाको साथ किन खोजिन्छ? किनकि हामिले जतिसुकै गलत काम गरेनि आमाले हामीलाई माफ गर्नुहुन्छ, र यस्तो गलत काम नगर्न सुझाव/सतर्कता र प्रेरणा दिनुहुन्छ।

लगभग यो परिस्थिति,अवस्था मेरो(१५,१६) वर्षको उमेर सम्म निरन्तर रुपमा चलिरह्यो।
त्यस पछिको वास्तविक मानव रूपको आधार निर्धारण गर्न म आमाको साथ छोड्न खोज्छु, ताकि आफु केहि गरेर ति ममतामयी प्रेरणा हरूलाई केहि हदसम्म सुख दिन सकौँ!
तर विवशता यस्तो आइदिन्छ कि हाम्रा त्यस्ता सोचहरूलाई परास्त गर्न धेरै बाधा अवरोध हरू खडा हुन्छन जस्ले गर्दा हामिले हद सम्मको परिस्थिति हरुको सामना गर्नुपर्छ।
त्यो परिस्थिति हरुको सामना गर्नलाई मलाई प्रर्याप्त मात्रामा बाबाको सावधानीका ति मस्तिष्कमा रहेको हरेक शब्द र गुञ्जायमान तरङ्ग हरुनै काफी हुन्छ।

कतिपय अवस्थामा बाबाले दिएको त्यो सावधानीता हरूलाई ठाउँ-परिवेश अनुसार आफुले उपयोग गर्न नजान्दा निकै ठुलो दुर्घटना बेहोर्नुपर्ने अवस्था आउँछ। जब दुर्घटना अथवा असफल भईन्छ अनि फेरि त्यहीँ शब्द दोहोरिन्छ:

आमा,मलाई सारै गाह्रो भो….

म सफल भईन।
म अब के गरौँ?
आमाले भन्नुहुन्छ:छोरा छोडीदे ति सब संघर्ष आइज आफ्नै घर त्यहाँ सफल नभए के भो र अझै धेरै गर्ने ठाउँहरू छन्।
आमाको यस्तो प्रेरणाले उता भोक-तिर्खा र मानसिक तनावले जीर्ण अवस्थामा गुज्रिएको
म, छोरालाई फेरि उठेर संघर्ष गर्ने तागत दिन्छ।

अनि म फेरि उठ्छु संघर्ष गर्छु।
फेरि असफल हुन्छु त्यहीँ अवस्थाको सामना गर्छु ।
फेरि सफल हुन्छु कतै असफल बेहोर्छू तर आफुलाई कहिल्यै कमजोर बनाउदिन।
अझैसम्म संघर्ष गरि रहेकोछु केवल आमाको प्रेरणा,ममताले।
अझैसम्म बाँची रहेकोछु, केवल आमाको ममता र प्रेरणाले।
आजकल मलाई खुसि हुन कुनै/कसैको उपहार चाहिँदैन, मलाई खुसि हुन यति सम्झे पुग्छ (#आमा)

अहिले म,
आफ्नो सफलता मेरो आफ्नो जन्ममा देख्छु,जुन मेरी आमाले नौ महिना आफ्नो पेटमा हरेक परिस्थिति हरू संग आफुलाई भन्दा धेरै पेटमा भएको मलाई #Care गरेर हुर्काउनु भयो।

यो_धर्तीमा मेरी आमाले मलाई जन्म दिएर

म,आज यो संसार देखेको अनुभुति गरि रहेकोछु।

मेरोआमाबाबा ले मलाई यो संसारमा रहन काव्य बनाइदिनु भयो र आज म यी अवस्थामा छु।

मेरो बाबा_आमाले मलाई यहाँ सम्म सक्षम बनाईदिनु भयोर आज मेरो मतिष्क बाट यतिको सोचहरुको विकाश भएर यी भावना शब्दहरुलाई आफ्नो शब्दको रुपमा समेट्न सक्ने भएको छु।

(“आमा”) शब्दको बारेमा उत्पति भएका भावनाका अक्षरहरूलाई जोड्दै जानेहो भनेँ
यी स्नेही शब्दहरु अझै सयौँ जन्मसम्म अपुरा रहन्छन्।

आमा सम्बन्धि भावनाका शब्दहरु पुरा गर्नका लागि ब्राह्मण्डका कुनैपनि ठाउँमा त्यस्ता पानाहरु छैनन् जहाँ आमा शब्दलाई पुर्णविराम दिन सकियोस……!

(राज वाम्बुले राई)

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *